Giszowiec

Początki


[edytuj] Początki kartka pocztowa spośród roku dookoła 1915 przedstawiająca ulicę Giszowca

Powstanie osiedla sięga początku XX wieku. Koncern "Georg von Giesches Erben" w 1905 r. postanowił zapoczątkować eksploatację nowych pokładów węgla pola "Reserve". W 1906 r. wydrążono studnia "Carmer" również zaczęto instalować nowe maszyny. 13 maja 1907 roku powołano obszar uprzejmy Giszowiec. Zarządcą dóbr również naczelnikiem urzędu był nadleśniczy, zamieszkujący w budynku nadleśnictwa (obecnie przedszkole). Pierwszym budynkiem górniczej osady był tytuł celny[1], w którym pobierano opłata celna zbyt przejazd przez teren osobisty obszaru dworskiego. siedziba na rzecz górników zatrudnionych w nowo powstałej kopalni "Giesche" (obecnie "Wieczorek")[2] wybudowano w latach 1907-1910. plac budowy osiedla była przedsięwzięciem pionierskim, odbiegało ono albowiem architekturą również rozwiązaniem urbanistycznym od typowych osiedli górniczych tego okresu. Zaprojektowanie również wybudowanie osiedla zlecił wcześniejszy wódz spółki Anthon Uthemann[3] architektom: Jerzemu również Emilowi Zillmannom spośród Charlottenburga niedaleko Berlina. Zaprojektowali oni dzielnicę mieszkaniową wzorując się na idei miasta-ogrodu, której twórcą był język angielski architekt w miejsce Sir Ebenezer Howard.

kawałek starej zabudowy Giszowca

Przed również wojną światową na terenie osiedla prowadziły działalność liczne organizacje polityczne również kulturalne, które w tych trudnych czasach prowadziły ożywioną działalność również krzewiły polskość. W tym okresie działało na Giszowcu czterech członków Polskiej Partii Socjalistycznej. Kolportowali oni "Gazetę Robotniczą". Ukazywała się także w języku polskim dziennik "Górnoślązak". Innym przejawem działalności patriotycznej było zrobienie w osiedlu chóru im. "Fryderyka Chopina", którym dyrygował wyróżniający się uczestnik partii dobrze wychowany na Śląsku Wiktor Bara.