Lata powojenne
[edytuj] Lata powojenne
Do 1951 roku Giszowiec wchodził w pakamera gminy Janów, tudzież za owo do 1960 r. należał do powiatu miejskiego Szopienic. odkąd 1960 r. również Giszowiec, w charakterze i Szopienice zostały dzielnicami Katowic.
W 1964 r. wydobycie węgla rozpoczęła nowa sztolnia "Staszic"[4], którą zlokalizowano niedaleko osiedla. ażeby zastrzec mieszkania na obiekt jeszcze większej liczby górników, w 1969 r. zapadła decyzja o wyburzeniu zabytkowego Giszowca i postawieniu na jego miejscu Osiedla Stanisława Staszica, złożonego spośród 10-piętrowych wieżowców. Wyburzenia przerwano po decyzjach konserwatora zabytków spośród lat 1978 i 1987 o wpisaniu układu urbanistyczno-przestrzennego Giszowca do rejestru zabytków województwa katowickiego. Uchroniło owo przedtem zniszczeniem spośród trudem jedną trzecią zabytkowego osiedla. Wyburzanie unikalnych domków górniczych w latach 70. stało się głównym tematem filmu "Paciorki jednego różańca"[5] w reżyserii Kazimierza Kutza.
W okresie PRL-u władze uporczywie zwalczały nazwę "Giszowiec" jak niemiecką, forsując "Osiedle im. Stanisława Staszica". tytuł "Osiedle im. Stanisława Staszica" była umieszczana na wszystkich planach miasta spośród tego okresu, nieraz podawano tradycyjną nazwę "Giszowiec" w nawiasie, atoli zawsze na drugim miejscu. transformacja ta, jak sztuczna, nie przyjęła się w świadomości społecznej. W roku 1990 wskazówka Miejska przywróciła nazwę Giszowiec.
W 1999 roku sztolnia przekazała budynki zabytkowej części Giszowca miastu Katowice. proporcja budynków została sprzedana zamieszkującym je rodzinom. całość ocalałej unikatowej zabudowy osiedla jest przy stałą opieką konserwatora zabytków.